|
میلاد کریم اهلبیت امام حسن مجتبی مبارک باد
فرزند گرامی رسول الله و نخستین نوهی او در مقدسترین ماههای سال قمری یعنی پانزدهم (3) رمضان سال سوم هجرت چشم به جهان گشود. امام مجتبی علیه السلام در دامان حضرت زهرا (س) بزرگ شد. او از همان دوران كودكی از نبوغ سرشاری برخوردار بود وی با حافظهی نیرومندش، آیاتی را كه بر پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله نازل میشد، میشنید و همه را حفظ میكرد و وقتی به خانه میرفتبرای مادرش میخواند و حضرت فاطمه (س) آن آیات و سخنان رسول الله صلی الله علیه و آله را برای حضرت علی علیه السلام نقل میكرد و علی علیه السلام به شگفتی میپرسید: این آیات را چگونه شنیده است؟ و زهرای مرضیه میفرمود: از حسن علیه السلام شنیدهام. (4) به داستانی در این مورد توجه كنید: «روزی علی علیه السلام پنهان از دیدگان فرزندش به انتظار نشست، تا ببیند فرزندش چگونه آیات را بر مادرش تلاوت میكند. امام حسن علیه السلام به خانه آمد و خواست آیات قرآن را برای مادرش بخواند; ولی زبانش به لكنت افتاد و از گفتار باز ماند و چون مادرش علت را پرسید، گفت: مادر جان! گویا شخصیتبزرگی در این خانه است كه شكوه وجودش، مرا از سخن گفتن باز میدارد». (5)
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387ساعت 13:39  توسط سید
|
دانش رسول اكرم ( ص ) : خير دنيا و آخرت با دانش است و شر دنيا و آخرت با ناداني . بحارالانوار 1/204/23 رسول اكرم ( ص ) : داناترين مردم كسي است كه دانش ديگران را به دانش خود بيفرايد امالي صدوق 1/73/41 رسول اكرم ( ص ) : طلب دانش برهر مسلماني واجب است . خداوند جويندگان دانش را دوست دارد . كافي 1/30/1 امام علي ( ع ) : فضاي هر ظرفي در اثر محتواي خود تنگ تر مي شود مگر ظرف دانش كه با تحصيل علوم ، فضاي آن بازتر مي گردد . نهج البلاغه حكمت 196 امام علي ( ع ) : زكات دانش ، آموزش به كساني كه شايسته ي آن اند و كوشش در عمل به آن است .
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 17:21  توسط سید
|
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 17:18  توسط سید
|
فرا رسيدن ماه مبارك رمضان ، ماه ضيافت الهي و ماه رحمت را به تمام مسلمين تبريك ميگويم خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست. و ما را به شناسائى فضل اين ماه، و بزرگ داشتن حرمت آن، و خوددارى از آنچه در آن منع كرده اى ملهم ساز، و به روزه داشتن آن بوسيله نگه داشتن اعضاء از گناهانت، و بكار بردن آنها - در آن ماه - به آنچه ترا خشنود سازد، يارى ده. تا با گوشهاى خود سخن لغوى ننيوشيم، و با چشمهامان به طرف لهوى نشتابيم، و دستهامان را به حرامى نگشائيم، و گامهامان را در امر ممنوعى پيش نگذاريم. و تا شكمهامان غير آنچه حلال ساختهاى در خود جاى ندهد، و زبانهامان جز به آنچه تو حديث كردهاى گويا نشود، و جز در كارى كه به ثواب تو نزديك سازد زحمت نكشيم، و جز آنچه از عقاب تو نگاه دارد فرا نگيريم، آنگاه همه آن اعمال ما را از رياكاران، و سمعه سمعهپيشگان بپيراى، بطورى كه احدى غير از ترا در آن شريك نگردانيم و جز تو، در آن، مرادى نداشته باشيم. |
||||||||||
|
|